śląskiego w latach 1922–1939 i ich społeczno-pedagogiczne determinanty, napisanej pod kierunkiem doc. dr hab. Wandy Bobrowskiej-Nowak (późniejszej profesor i dziekan Wydziału Pedagogiki i Psychologii UŚ). 24 października 1994 habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy zatytułowanej Aktywność kulturalno-oświatowa polskich instytucji pozaszkolnych na Górnym Śląsku (1848–1939).

Był związany z następującymi ośrodkami akademickimi: Uniwersytet Śląski w Katowicach (1974–2004), Kolegium Nauczycielskie w Bytomiu (był jego twórcą i wieloletnim dyrektorem), Wyższa Szkoła Pedagogiczna Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie oraz Górnośląska Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Kardynała Augusta Hlonda w Mysłowicach, która była jego ostatnim miejscem jego działalności. Ponadto pełnił liczne funkcje w powiązaniu z innymi ośrodkami edukacji oraz nauki, był m.in.: kierownikiem Zespołu Problemowego „Oświata” Działu Upowszechniania Oświaty i Kultury Encyklopedii Górnośląskiej, ekspertem Komisji ds. Awansu Zawodowego Nauczycieli, kierownikiem edytorskim czasopisma „Bytomskie Zeszyty Pedagogiczne”, członkiem Rady Naukowej Wydawnictwa Kolegium Nauczycielskiego w Bytomiu, członkiem Rady Wydawniczej „Bytomskich Zeszytów Pedagogicznych” oraz przewodniczącym Rady Cyklu Pedagogicznego Wydawnictwa „Śląsk” w Katowicach.