Śmierć 5 czerwca 1983 roku odbywał się wyścig Pucharu Pokoju i Przyjaźni na torze Czajka. Na trzynastym okrążeniu Grochowski w niewłaściwy sposób chciał się dać zdublować Toomasowi Napie, w efekcie czego samochody Polaka i Estończyka po wyjściu z jednego z zakrętów zderzyły się i wypadły z toru. Wskutek kolizji w pojeździe Grochowskiego doszło do przecięcia przewodu paliwowego, wycieku paliwa i pożaru samochodu. Uwięziony w pojeździe zawodnik nie był w stanie aktywować systemu gaśniczego. Kierownik wyścigu Jurij Andriejew nie przerwał zawodów. Tymczasem radzieccy milicjanci i żołnierze nie pozwolili interweniować m.in. projektantowi Aleksandrowi Sadowskiemu i kierowcy Hieronimowi Kochańskiemu, czekając na przybycie służb ratowniczych. Te wskutek utrudnionego dojazdu do miejsca wypadku pojawiły się po trzech minutach, przejeżdżając poboczem tor, ponadto nie potrafiono rozpiąć zawodnika z pasów. Grochowskiego przetransportowano wpierw do parku maszyn, a następnie do szpitala w Kijowie, gdzie stwierdzono u niego 90% poparzeń ciała. Zawodnik zmarł dwa dni później.
Grochowski był jedynym polskim kierowcą zmarłym w wyniku wypadku na torze w epoce PRL. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Skolimowie.
Życie prywatne Był trzykrotnie żonaty;