thumb|Nekrolog Stanisław Uszakiewicz (ur. 22 listopada 1893 w Sądowej Wiszni, zm. 9 sierpnia 1920 w Dalekich) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 22 listopada 1893 w Sądowej Wiszni, w ówczesnym powiecie mościskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Józefa i Eleonory z domu Kùbec. Miał dwie siostry, z których jedna zmarła w czasie I wojny światowej, w Wiedniu. „Z powodu nieporozumień rodzinnych” opiekę nad rodzeństwem sprawował wuj – ksiądz Gerwazy Kùbec (rodzony brat matki), zamieszkały w Brooklynie. On też łożył pieniądze na kształcenie rodzeństwa. Stanisław uczęszczał do c. k. IV Gimnazjum we Lwowie, w którym ukończył siedem klas, a prawdopodobnie w późniejszym okresie studiował. W trakcie nauki był członkiem Drużyn Strzeleckich.

6 sierpnia 1914 został żołnierzem Legionów Polskich, w których został przydzielony w szeregi 5 pułku piechoty. 18 maja 1915 podczas trwającej bitwy pod Konarami dowodząc sekcją poprowadził ją do ataku na rosyjskie okopy, podczas którego wziął jeńców. Za ten czyn odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Wcielony został po kryzysie przysięgowym w stopniu kadeta aspiranta w szeregi armii austriackiej i wysłany do Włoch.