Józefem Szyfterem, został ranny podczas katastrofy samolotu LVG C.V pod Baranowiczami.
26 marca 1921 został mianowany z dniem 1 grudnia 1919 kapitanem Wojsk Lotniczych. Pełnił wówczas służbę w Oficerskiej Szkole Obserwatorów Lotniczych w Toruniu. 17 sierpnia 1921 roku został przydzielony do oddziału, którego celem było wytyczenie w terenie granicy pomiędzy II Rzeczpospolitą a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 12. lokatą w korpusie oficerów geografów. Pełnił służbę w Wojskowym Instytucie Geograficznym w Warszawie. 1 grudnia 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów geografów. W kwietniu 1928 został przeniesiony z WIG na stanowisku oficera placu Chełmno. Z dniem 28 lutego 1929 został przeniesiony w stan spoczynku.
W październiku 1929 r. był zatrudniony w Biurze Projektu Melioracji Polesia. W tym czasie wywiadowcy Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego zaobserwowali, że spotykał się z sowieckim posłem Dmitrijem Bogomołowem w Poznaniu przez co był podejrzewany o współpracę z Radzieckim Wywiadem Zagranicznym.