Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. 29 października 1921 roku został skierowany na kurs pilotażu do I Szkoły Lotników w Bydgoszczy. 4 lutego 1922 roku otrzymał przydział do 14. eskadry wywiadowczej, a 29 listopada został mianowany jej dowódcą. W maju 1925 roku objął dowództwo 23. eskadry lotniczej w 2. pułku lotniczym w Krakowie. Wiosną 1927 roku został przeniesiony na stanowisko dowódcy 21. eskadry lotniczej.
W 1928 roku odbył staż w Rumunii, po jego ukończeniu służył w Departamencie Aeronautyki. 13 lutego 1931 roku został dowódcą I dywizjonu liniowego w 2. pułku lotniczym. 12 marca 1933 został mianowany na stopień majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 4. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. W 1937 roku został mianowany attaché lotniczym przy Ambasadzie RP w Paryżu. W 1938 roku został awansowany na stopień podpułkownika ze starszeństwem z 19 marca 1938 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. Od maja 1939 roku był członkiem polskiej delegacji wojskowej we Francji, która uzgadniała współdziałanie wojsk polskich i francuskich na wypadek wybuchu wojny.