mały|384x384px|Temperatura widma promieniowania tła kosmicznego określona przez satelitę COBE: nieskorygowana (u góry), skorygowana o człon dipolowy ze względu na naszą osobliwą prędkość (środkową) i skorygowana o wkłady z okresu dipolowego i naszej galaktyki (u dołu). Kosmiczne promieniowanie tła () – promieniowanie elektromagnetyczne będące śladem Wielkiego Wybuchu. Pochodzenie tego promieniowania zależy od obserwowanego zakresu widma. Jednym z jego składników jest mikrofalowe promieniowanie tła. Ten składnik to fotony przesunięte ku czerwieni, które zostało wygenerowane w epoce, gdy Wszechświat stał się po raz pierwszy przezroczysty dla promieniowania. Jego odkrycie i szczegółowe obserwacje jego właściwości są uważane za jedną z głównych konformacji (potwierdzeń) tezy Wielkiego Wybuchu. Odkrycie (przypadkowo w 1965 r.) kosmicznego promieniowania tła sugeruje, że wczesny wszechświat był zdominowany przez promieniowanie o wyjątkowo wysokiej temperaturze i ciśnieniu.

Efekt Siuniajewa – Zeldowicza pokazuje zjawisko kosmicznego promieniowania tła oddziałującego z „chmurami elektronowymi” zniekształcającymi widmo promieniowania.