Przestrzeń nazw użytkownika nie ma ograniczeń dotyczących nazewnictwa ani treści. Systemowa przestrzeń nazw jest używana głównie przez jądro do list kontroli dostępu. Bezpieczna przestrzeń nazw jest używana na przykład przez SELinux.
Obsługa koncepcji rozszerzonych atrybutów z wersji POSIX.1e, która została wycofana w 1997 r., Została dodana do Linuksa około 2002 r. Od 2016 r. Nie są jeszcze szeroko stosowane przez programy Linux w przestrzeni użytkownika, ale są używane przez Beagle, OpenStack Swift, Dropbox, semantyczny framework metadanych KDE (Baloo), Chromium, Wget i cURL. Zestaw rekomendacji dotyczących ich używania jest dostępny na stronie freedesktop.org.
Jądro Linux umożliwia rozszerzonym atrybutom mieć nazwy do 255 bajtów, i wartości wynoszące do 64Kb, tak jak XFS i ReiserFS, ale ext2 / 3 / 4 i btrfs nakładają dużo mniejsze ograniczenia, wymagając od wszystkich atrybutów (nazwy i wartości) jednego pliku, aby zmieściły się w jednym „bloku systemu plików” (zwykle 4 KiB).
Rozszerzone atrybuty mogą być dostępne i modyfikowane za pomocą komend attr, getfattr i setfattr z pakietu attr w większości dystrybucji.