kolekcjoner Duncan Phillips.
Jak twierdzi historyk sztuki Gail Levin, Bernstein była w pewnym okresie zdecydowanie bardziej popularna od najbardziej rozpoznawalnego obecnie realisty Edwarda Hopperera, wraz z którym wystawiała w pierwszych dekadach XX wieku.
„Malująca para” Bernstein-Meyerowitz i wspieranie kariery męża Bernstein i Meyerowitz przedstawiali się jako „malująca para”, zdarzało się też, że wspólnie malowali jeden obraz. Początkowo Theresa miała zdecydowanie lepsze recenzje i wyniki sprzedaży prac od swojego męża, ale pod koniec lat 20. jej reputacja osłabła. Dla zasilenia domowego budżetu podczas Wielkiej Depresji na początku lat 30. obydwoje nauczali sztuki w swoich pracowniach na Manhattanie i w Gloucester oraz sprzedawali grafiki i malowali murale na publiczne zamówienie.
Bernstein promowała twórczość swojego męża za jego życia i po śmierci, sama pozostając przy tym aktywna zawodowo. Twierdziła, że nie odczuwała potrzeby rywalizacji z nim, gdyż nie leżała ona w jej naturze.