Olga Illiwna Taratuta, ukr. Ольга Іллівна Таратута, ros. Ольга Ильинична Таратута (ur. 21 stycznia 1876; ewentualnie 1874 lub 1878 w m. Nowodimitrowka, zm. 8 lutego 1938 w ZSRR) – ukraińska działaczka anarchistyczna, założycielka ukraińskiego Anarchistycznego Czarnego Krzyża.
Życiorys Urodziła się jako Elka Ruwinśka (ukr. Елька Рувінська) we wsi Nowodimitrowka, niedaleko Chersonia, leżącego wówczas na terenie Imperium Rosyjskiego. Pochodziła z rodziny żydowskiej, jej ojciec prowadził mały sklep. Po ukończeniu szkoły nauczycielskiej pracowała jako nauczycielka.
Została aresztowana w 1895 z powodu „podejrzeń politycznych”. W 1897 dołączyła do grupy socjaldemokratycznej związanej z Abramem i Iudą Grossmanami w Jekatierinosławiu. Taratuta była członkinią Południowego Rosyjskiego Związku Robotników i Jelizawetgradziego komitetu Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Rosji w latach 1898–1901. W 1901 przeprowadziła się do Niemiec, a następnie do Szwajcarii; w tym okresie pracowała dla organu partii, gazety Iskra i poznała wówczas Georgija Plechanowa i Włodzimierza Lenina.