Wielokrotnie ranny podczas tej walki, został przewieziony do szpitala garnizonowego w Krakowie, gdzie zmarł po dwóch miesiącach. Za ten czyn odznaczony został w późniejszym okresie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Nadanie to zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L. 13000.VM z dnia 17 maja 1922 roku (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z dnia 4 stycznia 1923 roku).
Stanisław Kołodziejski nie zdążył założyć rodziny. Spoczywa w kwaterze „A” cmentarza Rakowickiego w Krakowie.
Za pracę w dziele odzyskania niepodległości został, na mocy zarządzenia prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 15 czerwca 1932 roku, odznaczony pośmiertnie Krzyżem Niepodległości..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7173 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Konarami 1915 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie