Barbara Skierska (ur. 2 sierpnia 1928 w Siemienicach, zm. 13 lipca 1978 w Gdańsku) – polska entomolog.

Życiorys Stopień magistra uzyskała w 1952 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Tamże uzyskała doktorat (w 1962) i habilitację (w 1973). W 1974 została docentem w Instytucie Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni.

Zajmowała się akaroentomologią medyczną, a szczególnie faunistyką i ekologią stawonogów o znaczeniu sanitarnym i epidemiologicznym (synantropijne Muscidae, Simuliidae, Siphonaptera, Ixodidae, drobne Acari). Badała możliwości zastosowania entomofilnych nicieni z rodzaju Neoaplectana w zwalczaniu stawonogów szkodliwych dla zdrowia. Wykryła 3 gatunki Culicidae oraz 12 gatunków Ceratopogonidae nowych dla fauny Polski. W dorobku miała 88 publikacji, w tym 4 rozdziały książek i 2 zeszyty z serii „Klucze do oznaczania owadów Polski”.

W latach 1960–1972 była sekretarzem Ogólnopolskiego Zespołu Dipterologów, wiceprzewodniczącą oraz przewodniczącą gdańskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Entomologicznego. Należała też do American Mosquito Control Association.