Brodźce alaskańskie zimują wzdłuż wybrzeża Oceanu Spokojnego. Większa część zasięgu poza sezonem lęgowym obejmuje wyspy Oceanii na południe od Hawajów, gdzie zimują regularnie, lecz zwykle nielicznie. Zimowiska położone są od południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych, głównie na południe od Kalifornii, oraz od zachodniego Meksyku na południe po Peru i Ekwador. Obejmują także wyspy środkowego i południowego Oceanu Spokojnego, w tym Wyspę Clippertona, Cocos Island, Galapagos, Malpelo. Dalej ciągną się po wschodnią Nową Gwineę oraz północno-wschodnią Australię. Na Nowej Gwinei brodźce alaskańskie spotykane są głównie we wschodnim regionie wyspy, w większości na przybrzeżnych wysepkach. Odnotowywane były również na Wyspach Aru, Manam i Waigeo. Przez Nową Gwineę i Australię przebiega zachodnia granica zasięgu gatunku. Na części zimowisk jego przedstawiciele mogli być przeoczani. Przykładowo do 1989 w regionie Panamy, Kostaryki, Nikaragui i Hondurasu brodźce alaskańskie stwierdzono tylko 5 razy;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Brodziec alaskański · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.