Stanisław Kowal (ur. 20 stycznia 1897 w Rzeszowie, zm. 30 kwietnia 1920 w Kalinkowiczach) – sierżant Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 20 stycznia 1897 w Rzeszowie, w rodzinie Mikołaja i Franciszki z Gruszeckich. Ukończył średnią szkołę rolniczą, a od 1913 roku działał w Związku Strzeleckim.
20 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, w których otrzymał początkowo przydział do 16 kompanii IV batalionu, a następnie do III plutonu 11 kompanii III batalionu 2 pułku piechoty, wchodzącego w skład II Brygady Legionów Polskich. W szeregach tego pułku odbył całą kampanię wojsk legionowych. Ranny w listopadzie 1915, przebywał na leczeniu szpitalnym. Pod koniec stycznia 1916 roku został odnotowany w składzie II Batalionu Uzupełniającego, z którego w dniu 25 marca 1916 odszedł z kompanią marszową do II Brygady. Powrócił do macierzystego 2 pułku, z którym walczył w kampanii wołyńskiej. Awansowany do stopnia kaprala. Szczególnie odznaczył się 21 czerwca 1916 roku w bitwie pod Gruziatynem, kiedy to jako ochotnik uczestniczył w wypadzie zwiadowczym. Podczas niego został zaatakowany przez Rosjan i otrzymał rany w trakcie walki wręcz, jaka się wówczas wywiązała.