Możliwe, że współczesne wyobrażenie o pięknie i grotesce nie odpowiada temu z początku XIX wieku, a prześmiewczy efekt nie był zamierzony.
Ferdynand VII w obozie wojskowym został po raz pierwszy wymieniony w katalogu dzieł Muzeum Prado sporządzonym w 1876 roku, jako własność Francisca Javiera Mariátegui (1775–1844), architekta miasta Madrytu i inżyniera wojskowego. Mariátegui podobnie jak Goya był członkiem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda, a w 1831 roku jego córka wyszła za wnuka Goi, Mariana. Mariátegui prawdopodobnie zamówił obraz dla madryckiej Szkoły Inżynierów Dróg, Kanałów i Portów, gdzie portret znajdował się w 1869 roku, zanim trafił do muzeum. Szkoła została założona w 1802 roku przez Karola IV. Funkcjonowała z przerwami wywołanymi wojną niepodległościową i wznowiła działalność w 1814 roku. Studium techniczne wykazało, że twarz króla została dokładnie skopiowana z portretu Ferdynand VII w płaszczu królewskim, dlatego obraz datowany jest na okres 1814–1815 lub późniejszy. W tamtych latach nie prowadzono działań wojskowych uzasadniających obecność króla w obozie, ale militarny charakter inżynierów drogowych, którzy zatwierdzali drogi, kontrolowali fortyfikacje i rysowali mapy, może uzasadnić scenę w tle, która przedstawiałby inżynierów przy pracy.