Ġann-Anton Vassallo, krewny fundatora. 20 lutego 1743 nawiedziło Maltę silne trzęsienie ziemi, które mocno uszkodziło kaplicę, powodując niebezpieczeństwo jej zawalenia. Ówczeny biskup Malty Paul Alphéran de Bussan wysłał 17 maja 1744 ks. Albina Portoghesa, aby wizytował parafię w jego zastępstwie. Ks. Portoghes zobligował spadkobierców fundatora kaplicy do sfinansowania, zgodnie z wolą tego ostatniego, jej odbudowy. Ks. Ġwann M. Azzopardi, w owych dniach rektor kaplicy, był tym, który tego dokonał. W 1866 patronat nad kaplicą sprawowała szlachecka rodzina Testaferrata, która przejęła go jakiś czas wcześniej. Przez lata kaplica miała wielu rektorów i świeckich opiekunów. Wraz ze śmiercią kanonika Karmenu Bologny w 1930, świecki patronat nad kaplicą wygasł; odtąd jej opiekunów wyznaczał biskup Malty. W 1953 opiekę nad kaplicą przejął jej nieformalny rektor ks. Mikiel Attard. Zapoczątkował obchodzenie 25 listopada święta patronalnego kaplicy, wyłożył podłogę płytami kamiennymi, zamurował boczne drzwi, w ich miejscu postawił drugi konfesjonał. W 1958 kaplica wzbogaciła się o procesyjną figurę jej patronki, wykonaną przez rzeźbiarza Mariano Geradę. W 1983, aby nie kolidować z fiestami ku czci św.