Wszystko może się przytrafić – polski inscenizowany film dokumentalny z 1995 w reżyserii Marcela Łozińskiego.
Fabuła Bohaterem filmu jest sześcioletni (w chwili powstawania filmu) Tomek Łoziński, syn reżysera. Tomek poznaje świat, przemierzając Park Łazienkowski na hulajnodze. Zatrzymuje się przy stojących wzdłuż parkowych alejek ławkach, rozmawiając z ludźmi w podeszłym wieku. Rozmawiając z nimi, przekonuje się o sprawach doczesnych: biedzie, samotności, nieuchronności śmierci, jaka rychło może dotknąć przepytywanych przezeń starszych przechodniów.
Odbiór Wszystko może się przytrafić okazał się wielkim sukcesem artystycznym Marcela Łozińskiego. Film został nagrodzony Grand Prix Złotym Smokiem na Krakowskim Festiwalu Filmowym, a na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Oberhausen otrzymał Wyróżnienie Jury Katolickiego oraz Nagrodę Klubów Filmowych FICC.