Fiodor Afanasjewicz Ostaszenko (ros. Фёдор Афанасьевич Осташенко, ur. we wsi Bolszaja Lubszyna obecnie w rejonie witebskim w obwodzie witebskim, zm. 27 października 1976 w Moskwie) – radziecki generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w białoruskiej rodzinie chłopskiej. Skończył 4 klasy gimnazjum, od sierpnia 1915 służył w armii, brał udział w I wojnie światowej na Froncie Południowo-Zachodnim. Od lipca 1918 służył w Armii Czerwonej, był pisarzem i instruktorem-organizatorem w powiatowym komisariacie wojskowym w Witebsku, później czerwonoarmistą witebskiego pułku zapasowego i pomocnikiem dowódcy plutonu 84 pułku piechoty 10 Dywizji Piechoty. W 1919 brał udział w wojnie domowej na Froncie Zachodnim, walcząc z wojskami Judenicza pod Piotrogrodem, w 1920 ukończył kursy piechoty kadry dowódczej w Smoleńsku i został dowódcą 2 zapasowego pułku piechoty w Rżewie, a w lipcu adiutantem oddziału pociągów pancernych Frontu Zachodniego. Walczył w wojnie z Polską 1920, był dwukrotnie kontuzjowany. W lutym 1921 został dowódcą kompanii w witebskim pułku terytorialnym, a w listopadzie 1921 adiutantem przy dowództwie Sekcji Specjalnego Przeznaczenia Guberni Witebskiej.