Ustawa z dnia 16 sierpnia 1923 r. o opiece społecznej – ustawa uchwalona przez Sejm II RP I kadencji, regulująca kwestie prawne związane z opieką społeczną w latach 1924–1991.
Geneza Ludność odrodzonej Polski po zakończeniu działań wojennych borykała się z licznymi problemami ekonomicznymi i społecznymi. Na części obszaru kraju panowało wieloaspektowe zacofanie. Skutkiem zaborów było rozbicie wewnętrzne dawnych dzielnic rozbiorowych, dawały też o sobie znać konflikty klasowe, narodowościowe i społeczneMikołaj Brenk, Minęło 90 lat od uchwalenia Ustawy o opiece społecznej w Polsce, w: „Praca Socjalna”, nr 1/2014, s. 113–123..
Z uwagi na brak uregulowań prawnych w zakresie zagadnień pomocy (wówczas opieki) społecznej, już w pierwszych miesiącach po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918), istniała konieczność ujęcia w ramy ustawowe kwestii opieki społecznej państwa.