W 1907 został dyrektorem technicznym i wszedł w skład zarządu Towarzystwa (obie funkcje pełnił do końca życia). Kierował Spółką do 1936, przyczyniając się do intensywnego rozwoju, głównie dzięki uruchomieniu wielu nowych produktów. Firma „Hipolit Cegielski” stała się kombinatem przemysłowym, produkującym parowozy, wagony osobowe, wyposażenia elektrowni, cukrowni i przemysłu chemicznego oraz wiele urządzeń dla obronności kraju. W pismach fachowych publikował artykuły o najnowszych urządzeniach technicznych, m.in. O nowoczesnej maszynie parowej w „Przeglądzie Gorzelniczym” R. 14: 1909.
Znany był także jako działacz gospodarczy i społeczny, współorganizator Związku Towarzystw Przemysłowych w Poznaniu (1903), skupił także wielkopolską inteligencję techniczną przy Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk, później w Związku Inżynierów Przemysłu, którego był wiceprezesem. Jako członek Rady Miejskiej Poznania (1919–1931) pracował w Zarządzie miasta i przewodniczył kilku komisjom technicznym. Był też członkiem Komisji Dyskontowej Banku Polskiego i Banku Gospodarczego Krajowego, Głównej Rady Kolejowej, prezesem rad nadzorczych kilku przedsiębiorstw.