Henryk Biel z Błeszna herbu Ostoja (zm. po 1424) – ksiądz katolicki, proboszcz częstochowski i pobiedziski, kanonik gnieźnieński.

Życiorys Był bratem Abla Biela z Błeszna herbu OstojaJ. Laberschek, Bielowie herbu Ostoja i ich zamek w Błesznie na tle polityki obronnej panujących w drugiej połowie XIV wieku, [w:] Zeszyty Historyczne, T. 1, Częstochowa 1993, s. 301-302.. Podobnie jak Abel Biel cieszył się poparciem Władysława Opolczyka. Za sprawą księcia uzyskał godność kanonika gnieźnieńskiego, którą sprawował od 1387 roku. Był plebanem częstochowskim. W roku 1382 zrezygnował, za zgodą biskupa krakowskiego Jana Radlicy, w obecności Władysława Opolczyka, z kościoła parafialnego Najświętszej Maryi Panny w Częstochowie na rzecz sprowadzonych przez księcia paulinów z Węgier, którzy dali początek istnienia klasztoru na Jasnej Górze. Parafię przeniesiono natomiast do filialnego kościoła św. Zygmunta w CzęstochowieJ. Sperka, Otoczenie Władysława Opolczyka w latach 1370-1401, Katowice 2006, s. 177.A. Jaśkiewicz, Jasna Góra, wyd. 1, Warszawa 1986, s. 7.. Henryk Biel był także plebanem w Pobiedziskach w Wielkopolsce. Jan Długosz w Liber beneficiorum wymieniał go jako kanonika krakowskiego, co jednak nie znajduje potwierdzenia w źródłachJ. Laberschek, Częstochowa i jej okolice w średniowieczu, Kraków 2006, s. 118-119..