Przed 1918 został odznaczony austro-węgierskim Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) i nastaniu II Rzeczypospolitej pozostawał profesorem przemianowanego Państwowego Gimnazyum im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie, w którym prócz nauczania (matematyka, propedeutyki filozofii) był doradcą fachowym, pomocnikiem kancelaryjnym i administracyjnym dyrektora Wiktora Schmidta, od 6 marca do 7 kwietnia 1919 był jego zastępcą, a od 23 kwietnia 1919 prowadził agendy kancelaryjne. Od 1 września 1919 do 31 lipca 1920 był dyrektorem i Państwowego Gimnazjum w Wągrowcu i przeprowadził jego repolonizacji. Od 1 października 1920 do 1924 był kierownikiem Komunalnego Gimnazjum Męskiego Sejmiku Powiatowego w Makowie Łomżyńskim. Potem był profesorem VII Państwowego Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki we Lwowie. Pozostając na etacie w VII Państwowym Gimnazjum jednocześnie uczył matematyki i fizyki w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim we Lwowie oraz fizyki w Gimnazjum Żeńskim im. Zofii Strzałkowskiej we Lwowie. Ze stanowiska profesora VII Gimnazjum został przeniesiony w stan spoczynku w 1932.