Głównymi kierunkami prowadzonych badań naukowych była patologia radiacyjna, a badania dotyczyły przede wszystkim zależności między wiekiem w momencie napromienienia a wystąpieniem odległych skutków popromiennych oraz modyfikacji odpowiedzi popromiennej organizmu, zastosowanie metod badań ilościowych w patomorfologii. Ponadto inne kierunki badań to patomorfologia gruczołów dokrewnych, patomorfologia transplantacji i patomorfologia onkologiczna. W 1988 rozpoczyna współpracę z Zakładem Patomorfologii Klinicznej Wojskowego Instytutu Medycznego.
25 listopada 1992 nadano mu tytuł profesora w zakresie nauk medycznych. W tym samym roku objął stanowisko zastępcy Komendanta Wojskowego Instytutu Higieny i Epidemiologii im. gen. Karola Kaczkowskiego, a w 1996 został Komendantem Instytutu. W 2002 w związku ze zmianą statusu Instytutu, ustąpił ze stanowiska Komendanta oraz zakończył zawodową służbę wojskową. Kontynuował pracę w WIHiE kierując Międzyzakładową Pracownią Ochrony Przed Bioterroryzmem do 2005. Następnie rozpoczął pracę jako kierownik Pracowni Zagrożeń Biologicznych w Katedrze Analiz i Prognoz Bezpieczeństwa Wydziału Inżynierii Bezpieczeństwa Cywilnego Szkoły Głównej Służby Pożarniczej (do 2007).