Dariusz Jaworski ubiegał się w Sądzie Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy o odszkodowanie tytułu nienależnego skazania.

Po opuszczeniu więzienia Jaworski w dalszym ciągu kontynuował działalność opozycyjną. Był kurierem Solidarności, a także kolportował wydawnictwa związku, ulotki i taśmy z piosenkami między Włocławkiem, Toruniem, Łodzią, Poznaniem, Gdańskiem i Warszawą. W jednym z wywiadów stwierdził, że wśród członków włocławskiej Solidarności było dwóch tajnych współpracowników Służb Bezpieczeństwa, co umożliwiło rozpracowanie operacyjne jej pozostałych członków. W 1983 r. wstąpił do Tajnej Drukarni Zakładowej przy Kujawskiej Fabryce Manometrów. W latach 1987–90 był jej wiceprzewodniczącym. W latach 1983–1988 współorganizował włocławskie Msze za Ojczyznę, odprawiane przez księdza Zbigniewa Szygendę. W kolejnych latach nadal był represjonowany przez aparat bezpieczeństwa PRL. Jedną z częstych form represji było tymczasowe aresztowanie. Jaworski został zatrzymany m.in. wtedy, gdy miał wyjechać na egzamin wstępny na Katolicki Uniwersytet Lubelski. W styczniu 1985 r. został przymusowo wcielony na miesiąc do jednostki wojskowej w Grudziądzu. Od 19 kwietnia 1984 r. był objęty kontrolą operacyjną Wydziału III WUSW we Włocławku pod kryptonimem Piłkarz.