Zmobilizowany w 1939, walczył w kampanii wrześniowej. W czasie walk został ciężko ranny podczas obrony Warszawy. Został uratowany przez jego córkę Bolesławę, która w szpitalu ujazdowskim uratowała swoje ciężko rannego Ojca spod gruzów zbombardowanego szpitala. Ojciec dzięki jej staraniom przeżył okupację oraz uniknął niewoli niemieckiej. Do końca wojny przebywał w Generalnym Gubernatorstwie na terenie Małopolski, pod zmienionym nazwiskiem.
Po wojnie od 1946 do 1957 roku był urzędnikiem PSS "Społem" w Bydgoszczy.
Zmarł w 21 września 1957 roku, w Bydgoszczy i tam został pochowany.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1010 – 13 maja 1921 Krzyż Walecznych trzykrotnie
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Poznaniu Kategoria:Funkcjonariusze Straży Celnej Kategoria:Ludzie związani z Włoszakowicami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Oficerowie 55 Poznańskiego Pułku Piechoty Kategoria:Polacy –