Wielowydziałowe przedsiębiorstwo Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” z otrzymywanej przędzy poliamidowej z Zakładów Włókien Sztucznych „Stilon” w Gorzowie Wielkopolskim, przetwarzało na gotowe wyroby dziewiarskie przy zastosowaniu technologii maszyn osnowowych. Produkowano między innymi ubiory szkolne, bluzki damskie, ubiory z anilany dla dzieci. Zakład miał własne kolekcje ubrań sportowych, koszul męskich, ubranek dziecięcych, w tym szkolnych fartuszków. Zgodnie z założeniami projektowymi, ZPDz. „Luxpol” produkował także koszule męskie i bluzki damskie typu non-iron. Większość asortymentu dziewiarskiego trafiało na rynki zagraniczne, w tym Bliski Wschód (Egipt, Kuwejt, Arabia Saudyjska), gdzie wysyłane były welurowe podomki. Stroje sportowe, jak: dresy, koszulki i spodenki znajdowały zbyt w Niemczech, Holandii, Francji i Finlandii. Ekskluzywna konfekcja damska, dzianiny i ubiory sportowe zamawiana była przez państwa z WNP, szczególnie przez Rosjan i Litwinów. Na przełomie lat 80./90. wprowadzono do produkcji własne kolekcje ubrań sportowych, kostiumów damskich, koszul męskich i ubranek dziecięcych z anilany. Odbiorcą stargardzkiej firmy, oprócz zagranicznego rynku, był Adidas Polska sp. z o.o. Po przekształceniu zakładu w spółkę akcyjną powstały nowe wydziały „Nowy Styl” i „Lady Lux”. W latach 90.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zakłady Przemysłu Dziewiarskiego „Luxpol” · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.