Melilla była oddalona zaledwie o około 40 km, ale tamtejszy garnizon nie był w stanie udzielić pomocy, ponieważ miasto było praktycznie bezbronne i brakowało w nim odpowiednio wyszkolonych żołnierzy. Wyczerpani i zdemoralizowani ocaleńcy z Annual, którzy dotarli do Melilli, nie byli w stanie skutecznie wzmocnić istniejącego garnizonu. Jednak siły Rifian uległy znacznemu rozproszeniu po zdobyciu Monte Arruit, pozostawiając el-Krima z niewystarczającą liczbą ludzi do oblężenia Melilli. Ponadto w Melilli mieszkali takżę obywatele innych państw europejskich, a el-Krim nie chciał ryzykować interwencji międzynarodowej. Później stwierdził, że był to jego największy błąd.
Hiszpania szybko zgromadziła ok. 14 000 żołnierzy z elitarnych jednostek Armii Afryki, która działała na południe od Tetuanu w Strefie Zachodniej. Składały się one głównie z jednostek Hiszpańskiej Legii Cudzoziemskiej, nowej formacji utworzonej w 1920 roku, oraz marokańskich Regulares. Przetransportowane do Melilli drogą morską posiłki umożliwiły utrzymanie miasta i odzyskanie Monte Arruit do końca listopada.