Minaj Filippowicz Szmyriow (ros. Минай Филиппович Шмырёв, biał. Мінай Піліпавіч Шмыроў, pseud. Baćka Minaj ur. we wsi Puniszcza w powiecie wieliskim w guberni witebskiej (obecnie w rejonie witebskim w obwodzie witebskim), zm. 3 września 1964 w Witebsku) – jeden z przywódców radzieckiej partyzantki na okupowanej przez Niemców Białorusi podczas II wojny światowej, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w białoruskiej rodzinie chłopskiej. Miał wykształcenie podstawowe, w 1913 został powołany do rosyjskiej armii, brał udział w I wojnie światowej. Od 1918 służył w Armii Czerwonej, brał udział w wojnie domowej przeciw białym wojskom Krasnowa i Judenicza, w 1920 został przyjęty do partii bolszewickiej. Od 1921 do 1923 dowodził oddziałem walczącym z bandytyzmem na Witebszczyźnie, później kierował gminnym działem rolniczym i był przewodniczącym kołchozu, dyrektorem zakładów lnianych oraz fabryki kartonów w obwodzie witebskim. Po ataku Niemiec na ZSRR zajął się organizowaniem ruchu partyzanckiego w obwodzie witebskim, tworząc w rejonie suraskim pierwszą grupę 9 lipca 1941 z pracowników fabryki kartonów i wkrótce potem podjął działalność partyzancką. Atakował grupy Wehrmachtu, niszczył niemieckie samochody, cysterny i mosty.