Wygląd orderu Oznaką orderu był emaliowany na biało krzyż Ruperta z lekko wklęsłymi wewnętrznymi krawędziami ramion, a lekko wypukłymi krawędziami zewnętrznymi. Wewnątrz umieszczono emaliowany na zielono medalion ze złoconą Koroną św. Stefana. Obramowaniem medalionu był złocony wieniec laurowy, tak samo jak krawędzie ramion krzyża.
Trzy najniższe stopnie krzyża były wykonane z nieemaliowanego brązu, w wyższych stopniach odpowiednio posrebrzane lub pozłacane.
Sposób noszenia W I klasie noszony był na szerokiej, czerwonej wstędze orderowej (szarfie) przerzucanej przez ramię, wraz z ośmiopromienną gwiazdą orderową. Gwiazda II klasy miała nieco dłuższe promienie górne, dolne i boczne, a promienie pomiędzy nimi były nieco krótsze. Odznaka wieszana była na wstędze na szyi w klasie II i III, bez wstążki w klasie IV, a na wstążce na piersi przy klasie V i krzyżach złotym, srebrnym i brązowym.
Odznaczeni Wśród odznaczony byli m.in. Johann Adolf Graf von Kielmansegg, Walter Hertel i Otto Neumann.
W 1944 Krzyż Wielki z Mieczami tego orderu otrzymał Joachim von Ribbentrop.