Od 1935 zajmował się działalnością sportową. W latach 1935–1940 kierował towarzystwem sportowym Junak (Юнак). W latach 1941–1944 kierował Bułgarskim Komitetem Olimpijskim. Po przejęciu władzy przez komunistów we wrześniu 1944 Atanasow został aresztowany i stanął przed Trybunałem Ludowym. Skazany na karę śmierci, został rozstrzelany 1 lutego 1945. W 1996 Sąd Najwyższy Bułgarii oczyścił Atanasowa ze stawianych mu zarzutów.
Był żonaty (żona Kristina), miał dwoje dzieci.
Awanse podporucznik (Подпоручик) (1905) porucznik (Поручик) (1908) kapitan (Капитан) (1913) major (Майор) (1917) podpułkownik (Подполковник) (1920) pułkownik (Полковник) (1928) generał major (Генерал-майор) (1935)
Odznaczenia Order za Waleczność IV st., 1 kl. i 2 kl. Order Zasługi Wojskowej Order Świętego Aleksandra Krzyż Żelazny II klasy
Publikacje 1926: Сръбско-българската война 1885 1929: Тактиката и командуването на пехотната единица 1930: Пехотният войник и отдельонният командир в боя 1936: Нощна тактика 1942: Генерал от пехотата Иван Фичев
Przypisy
Bibliografia