Alberyk III (także Alberyk II, zm. 20 września 1200 w Lillebonne) – hrabia Dammartin od 1183, pan La Ferté-Alais.

Życiorys Alberyk był synem pana La Ferté-Alais i pretendenta do hrabstwa Dammartin Alberyka II oraz jego nieznanej z imienia żony. W źródłach po raz pierwszy pojawia się w statucie z 1162. Początkowo był stronnikiem królów francuskich. Pomiędzy 1171 a 1176 zwrócił La Ferté-Alais królowi Ludwikowi VII, który w 1176 rozstrzygnął na korzyść Alberyka spór sukcesyjny o hrabstwo Dammartin, przekazując mu zamek i folwark, znajdujące się tymczasowo pod pieczą królewską. Jednocześnie Ludwik VII wymienił nieruchomość z paryskim Hôtel-Dieu, wskazując, że gdy władał zamkiem Dammartin, podarował folwark między miejscami opisanymi jako Mintriacum i Moriacum, więc po zwrocie własności Alberykowi musiał zrekompensować go inną nieruchomością. W 1185 Alberyk, wraz z żoną Matyldą i synem Renaldem, hrabią Boulogne, nadał ziemie w Dammartin kościołowi św. Piotra. W późniejszy latach przeszedł na stronę Plantagenetów, wskutek czego był zmuszony przenieść się do swoich angielskich dóbr. W 1187 otrzymał w lenno od króla Anglii Henryka II Lillebonne w Normandii, gdzie zmarł 20 września 1200.