thumb|right|Jan Oeltjen (1880–1968) ze swoją drugą żoną, malarką Elsą Oeltjen-Kasimir we Włoszech, 1913 (źródło: Deutsches Kunstarchiv) Latem 1910 r. Elsa Kasimir spotkała malarza niemieckiego malarza Jana Oeltjena i zaręczyła się z nim pod koniec roku, zrywając jednocześnie zaręczyny z Paulsenem. W kwietniu 1911 r. w Jaderbergu wyszła za mąż za Oeltjena. Od tego czasu nosiła nazwisko Oeltjen–Kasimir. W listopadzie tego roku uczestniczyła w wystawie „zweiten Ausstellung der Vereinigung bildender Künstlerinnen Österreichs” (Drugiej Wystawie Zrzeszenia Austriackich Artystek) wraz z artystami Hagenbundu.
W 1912 r. urodziła w Grazu córkę Ruth († 1987) i zdecydowała się na przeprowadzkę do Wiednia. W 1913 r. Jan Oeltjen ciężko zachorował na tyfus i Elsa, oprócz opieki nad córką, zajmowała się przez trzy miesiące chorym mężem. W grudniu 1914 r. Oeltjen-Kasimir przeżyła poronienie. W czasie pobytu w Berlinie w 1916 r. spotkała u swego byłego mistrza Metznera rzeźbiarza Wilhelma Lehmbrucka. Zarówno Metzner, jak i Lehmbruck stworzyli popiersia artystki. Jednak istnienia popiersia artystki dłuta Metznera, do tej pory nie udało się udowodnić. „Popiersie pani Oeltjen” Lehmbruck najwyraźniej wykonał dopiero po spotkaniu, posługując się rysunkami, do których artystka mu pozowała.