Zofia Wilma-Bagniuk, właśc. Zofia Anna Wilma-Bagniuk z domu Jeglińska, również jako Zofia Anna Wilma (ur. 8 czerwca 1929Drugie imię oraz data urodzenia pochodzą z tymczasowej tabliczki nagrobnej. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Zofia_Wilma-Bagniuk_detal_z_grobu.jpg, zm. 1 kwietnia 2021) – polska śpiewaczka operowa i pedagog muzyczny.

Życiorys mały|243x243px|Grób Zofii Wilmy-Bagniuk na cmentarzu Bródnowskim W czasie drugiej wojny światowej była harcerką Szarych Szeregów.

Debiutowała w Chórze Harcerskim Władysława Skoraszewskiego. Była absolwentką X Liceum Ogólnokształcącego im. Królowej Jadwigi oraz Wydziału Wokalnego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie, należała do grona uczennic Ady Sari.

W 1960 roku zadebiutowała jako solistka w Teatrze Wielkim partią Gildy w "Rigoletto". Występowała również w Filharmonii Narodowej, Warszawskiej Operze Kameralnej oraz Volkstheater w Rostocku. Była laureatką Nagrody Radia i Telewizji przyznanej podczas Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Ferenca Erkela w Bukareszcie oraz zdobywczynią II nagrody na Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w 's-Hertogenbosch w 1962 roku. Współpracowała z Zespołem Muzyki Dawnej Musicae Antiquae Collegium Varsoviense, z którym nagrała płytę „Kolędy staropolskie”. W latach 1985–1992 pracowała jako pedagog chóru Teatru Wielkiego.