Gil de Tejada na początku kariery był wspierany nie tylko przez Jovellanosa, ale także przez księcia i księżną Osuny. Książę i księżna byli ważnymi mecenasami Goi – na przestrzeni lat malarz wykonał dla nich około 30 dzieł. Ich indywidualne portrety powstały w 1795 roku, w zbliżonym czasie do domniemanego portretu Gila de Tejady. Książę Osuny kupił portret bankiera.
Opis obrazu Goya przedstawił Gila de Tejadę w półpostaci, na neutralnym tle, siedzącego na pozłacanym drewnianym krześle obitym czerwonym jedwabiem. Ma na sobie ciemny surdut, spod którego wystają koronkowe mankiety i żabot białej koszuli. Na głowie nosi perukę. Dłonie są jedynie zaznaczone. Światło padające z górnego, lewego rogu, oświetla twarz modela. Charakterystyczną cechą portretów Goi jest nie tylko uchwycenie podobieństwa przedstawianej postaci, ale także jej charakteru. Finansista jawi się jako spokojna, przystępna i szczera osoba. Goya zastosował szybkie i zdecydowane pociągnięcia pędzlem, bez dbałości o szczegóły.
Proweniencja Portret należał do IX księcia Osuny i jego spadkobierców aż do czasów