Wiktor de Mehlem (ur. 3 sierpnia 1898 w Krakowie, zm. 11 maja 1918 pod Kaniowem) – żołnierz Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, uczestnik I wojny światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 3 sierpnia 1898 w Krakowie jako syn Aleksandra Rittera von Mehlema (ur. 1852), kasjera c. k. filialnej Kasy krajowej, i Emilii z Kretowiczów (ur. 1870). Był bratem Aleksandra (ur. 1879), Oskara (1893–1940), kapitana piechoty, Jerzego (1895–1964), kapitana artylerii, i Witolda (ur. 1900). Uczęszczał do c. k. I Wyższej Szkoły Realnej we Lwowie.
9 kwietnia 1916 „bez zezwolenia matki” wstąpił do Legioów Polskich i został przydzielony do 9 kompanii 3 pułku piechoty, z którym walczył podczas I wojny światowej. Został ranny w bitwie pod Kostiuchnówką.
Po kryzysie przysięgowym żołnierz II Korpusu Polskiego w składzie 9 kompanii 16 pułku strzelców. Wraz z tym oddziałem walczył podczas bitwy pod Kaniowem.
„Zginął podczas ataku niemieckiego na Potok /bitwa pod Kaniowem/, wraz z kilkoma żołnierzami powstrzymując natarcie liczniejszego nieprzyjaciela, za co otrzymał pośmiertnie Order Virtuti Militari”.
Był kawalerem.