thumb|250px|Świątynia Maski thumb|250px|Jedna z masek

Świątynia Maski lub Lamanai Structure N9-56 (hiszp. Templo de los Mascarones) – prekolumbijska majańska świątynia położona w Lamanai w Belize. Jej nazwa wywodzi od dwóch ogromnych wapiennych masek, znajdujących się na dolnym tarasie przy głównych schodach.

Budowlę najprawdopodobniej zaczęto wznosić ok. 200 roku p.n.e. i na przestrzeni wieków poddawano modyfikacjom. Ostatnia faza budowy datowana jest na lata 550-650 n.e. Do jej budowy użyto wapiennych bloków, które połączono ze sobą zaprawą, a następnie obłożono cienką warstwą wapiennego tynku oraz stiuku. W połowie V wieku świątynia została gruntownie przebudowana, by mogła pełnić funkcję grobowca. W dwóch kryptach spoczęły szczątki zarówno mężczyzny jak i kobiety. Wraz z nimi złożono dużą liczbę jadeitowych artefaktów, ceramiki oraz ozdób z muszli i drewna. Datowanie naczyń wykazało, że powstały one ok. VI wieku, jednak nie wiadomo, czy pierwszy grób należał do kobiety, czy mężczyzny. Niewielki przedział czasowy sugeruje, że jedna osoba zastąpiła drugą w roli władcy Lamanai. Rozpatruje się trzy możliwości, pierwsza wskazuje, że władczynią była kobieta, którą po śmierci zastąpił małżonek. Wskazywać na to może ulokowanie jej grobowca w centrum świątyni.