Po 15 godzinach walk Cahal wycofał się z terytorium Jordanii. Obie strony poniosły ciężkie straty w trakcie walk.
Treść W treści rezolucji Rada Bezpieczeństwa odwołała się do wcześniejszych rezolucji nr 236 i nr 237 związanych z działaniami zbrojnymi w trakcie wojny sześciodniowej. Pierwsza zobowiązywała siły zbrojne do utrzymania zawieszenia ognia oraz powrotu na pozycje sprzed 10 czerwca 1967 roku. Druga wezwała rząd Izraela do zapewnienia bezpieczeństwa i dobrobytu mieszkańców wszystkich terenów, gdzie toczyły się działania zbrojne oraz do ułatwienia powrotu wszystkim uchodźcom. Uznano ponadto, że atak na Al-Karamę był operacją wojskową zakrojoną na szeroką skalę, naruszającą zawieszenie ognia. W związku z powyższym Rada Bezpieczeństwa:
wyraziła ubolewania w związku z ciężkimi stratami w ludziach i własności, potępiła agresję Izraela i uznała ją za sprzeczną z Kartą Narodów Zjednoczonych i naruszającą warunki zawieszenia ognia, wyraziła ubolewania nad działaniami łamiącymi zawieszenie ognia i zobowiązała się do podjęcia kroków, które miałyby temu zapobiec w przyszłości, wezwała Izrael do zaprzestania działań naruszających rezolucję nr 237.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ z roku 1968 Kategoria:Rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ związane z Izraelem