W związku ze strajkiem w janowskich szkołach został zatrzymany i skazany na wyjazd z Janowa Lubelskiego na cały okres trwania stanu wojennego w Królestwie Polskim.
W 1906 roku na terenie powiatu janowskiego odbyły się wybory do pierwszej Dumy Państwowej, w których z powodzeniem kandydował reprezentując ruch narodowej demokracji. Był reprezentantem kurii miejskiej powiatu janowskiego w Guberni Lubelskiej.
We wrześniu 1914 roku po wkroczeniu wojsk rosyjskich został pojmany i przepędzony pieszo do Lublina, gdzie za swoją niepodległościową działalność został osadzony w więzieniu. Wkrótce po wyjściu z więzienia zmarł. Po jego śmierci w miejscu jego pochówku odbywały się patriotyczne manifestacje.
Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną Marianną z Siwych miał sześcioro dzieci. Po śmierci pierwszej żony w 1893 roku, wziął ponownie ślub z Walerią z Olszówków z którą miał ośmioro dzieci. Syn Andrzeja i Walerii, Franciszek w 1938 roku został odznaczony Krzyżem Niepodległości za wybitną nieposzlakowaną pracę oraz jako syn byłego niepodległościowca z czasów przedwojennych.
Przypisy
Kategoria:Polscy działacze gospodarczy okresu zaborów Kategoria:Polscy działacze narodowi Kategoria:Polscy działacze spółdzielczy Kategoria:Ludzie urodzeni w Janowie Lubelskim Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1915