Heales, organ ten sprawował jedynie formalny nadzór nad szkołami, w praktyce był już pozbawiony odpowiednich środków do realizacji swoich zadań.

Jako członek ministerium zgłaszał wnioski, współpracując przy projektach ustaw reformujących samorząd terytorialny, system podatków gruntowych i finansowania inwestycji kolejowych. W sporze parlamentarnym o reformy socjalne w kolonii stał na zdecydowanym stanowisku zachowawczym, żywo poświęcając się debacie na ten temat prowadzonej pod koniec 1865.

Poglądy społeczno-polityczne Williama Hainesa zalicza się do polityków konserwatywnych i lojalistycznych wobec metropolii. Deklarował się jako torys. Był stanowczym przeciwnikiem przywilejów podatkowych squatterów. Zauważał znaczne dysproporcje pomiędzy stawkami podatku gruntowego wielkich właścicieli ziemskich i drobnych rolników. Proponował więc wprowadzenie opodatkowania progresywnego. Często wypowiadał się również na temat praworządności wobec konstytucji Wiktorii, podnosząc przy tym lojalność wobec Londynu. Ważnym aspektem spraw publicznych, którym poświęcał się Heines była również oświata. Proponował oparcie jej finansowania o składki obywatelskie lub skarby poszczególnych samorządów. Miałyby one być częściowo refundowane z funduszy kolonialnych. Jednak zarząd i organizacja szkolnictwa miałyby spoczywać w kompetencjach samorządu.