Od 1952 roku zajmował się organizacją, gromadzeniem i dokumentowaniem unikalnego zbioru historycznych przyrządów pomiarowych tworzących komórkę nazywaną przez niego „Muzeum Miar”. W ciągu swojej długoletniej pracy w Urzędzie zajmował różne stanowiska (radcy, inspektora, referenta i referendarza m.in. w Wydziale Prezydialnym, w Zakładzie Studiów, Planów i Informacji Naukowej i w Ośrodku Informacji Naukowo-Technicznej i Ekonomicznej Zakładu Metrologii Ogólnej GUM), ale ze zbiorami historycznych przyrządów pomiarowych w GUM związał swoje całe życie zawodowe prowadząc je jako kustosz do 1994 roku Przywracał funkcjonalność i właściwy wygląd zabytkowym przyrządom pomiarowym, jeździł po kraju i zdobywał dawne przyrządy pomiarowe o wartości muzealnej, m.in. poprzez wymianę z innymi muzeami i kolekcjonerami, organizował wystawy, udzielał wywiadów. Zgromadził ok. 3 tys. eksponatów, dla których opracował 65 szczegółówych charakterystyk technicznych. Prowadził zajęcia dla studentów i uczniów szkół, oprowadzał wycieczki krajowe i zagraniczne – miał ogromny dar opowiadania w sposób interesujący o rozwoju miar i przyrządów pomiarowych. Z jego wiedzy korzystali autorzy opracowań naukowych i scenarzyści filmów edukacyjnych. Wniósł ogromny wkład w podnoszenie poziomu edukacji technicznej.