Anton Döller (ur. 5 stycznia 1831 w Winnikach koło Lwowa, zm. 29 września 1912 w Kieżmarku) – oficer armii austriackiej, publicysta, działacz społeczny na terenie Spiszu, wybitny działacz turystyczny na polu turystyki tatrzańskiej. Współzałożyciel Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego (MKE; 1873).
Życiorys Pochodził z rodziny wojskowych i rzeczą naturalną była również jego kariera w cesarskiej armii. Brał udział w walkach Wiosny Ludów w 1848 r. W 1849 uzyskał stopień porucznika. Następnie brał udział w wojnie francusko-austriackiej w 1859 r. oraz w tzw. wojnie siedmiotygodniowej w roku 1866Według hasła „Döller, Anton” w Kulturportal West⇔Ost.. Służył w pułku arcyksięcia Józefa Karola Habsburga, m.in. jako adiutant arcyksięcia.
Po przejściu w randze majora na wojskową emeryturę w 1872 osiadł w Kieżmarku, gdzie założył rodzinę i mieszkał aż do śmierci. Był trzykrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa miał syna. Drugą jego żoną była Gisela Demiany, córka szanowanego mieszczanina kieżmarskiego. Z trzeciego małżeństwa, zawartego z Marie von Kail w 1877, urodziła się córka i syn (Anton Döller młodszy). Döller często gościł w posiadłości arcyksięcia Józefa Karola w Starym Smokowcu.