Pociągi kursowały na linii Kemence-Wirterház-Hamuház-Halyagos o długości 9,4 km. W 1916 ukończono m.in. dwukilometrowy odcinek do Rákospatak. W 1919 dobudowano kilka krótkich odgałęzień, a w 1920 linię odnowiono, położono grubsze podkłady, a także wzmocniono mosty i przepusty. W 1926 przedsiębiorstwo drzewne Benő Márer zbudowało linię o długości 3,2 km z Dosny. W 1927 przetwórcy drewna i kory Váci i Cserkark zbudowali linię wzdłuż strumienia Pagan o długości 2,1 km. 31 sierpnia 1927 ukończono budowę linii bocznej do Bacsina o długości 3,3 km. 10 października 1929 podpisano umowę z Lajosem Dobó na budowę tymczasowej, trzykilometrowej linii w dolinie potoku Csörcsöle. Od 1928 przedsiębiorstwo Schmiedl kontynuowało budowę: najpierw do Hangyás-Soványgödör (0,7 km), następnie w 1929 do Drinópataki (1,7 km), a wreszcie w 1933 przedłużenia linii Kurucpatak o długości 1,8 km.
Największy most na sieci miał konstrukcję drewnianą i długość 21 metrów, przy wysokości ośmiu metrów. Znajdował się na przecięciu z potokiem Oltár. Pozostałe mosty (głównie o długości 3–5 metrów) zostały zbudowane z kamienia z zaprawą cementową lub na sucho. Konstrukcją nośną przęseł było zwykle drewno, ale zastosowano również belki żelazne.