25 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. W stopniu kapitana walczył na froncie polsko-bolszewickim. Dowodził 7 kompanią 36 pułku piechoty. 3 czerwca 1920 w walkach pod Duniłowiczami, pomimo śmiertelnej rany dowodził swoim oddziałem. Zainspirowany przez niego kontratak doprowadził do odzyskania straconego terenu, zdobycia umocnionych linii nieprzyjaciela oraz sprzętu wojskowego. Zmarł następnego dnia w następstwie odniesionych ran. Za bohaterstwo w walce odznaczony został pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. 11 czerwca 1937 w starostwie mławskim delegacja oficerów 11 pułku ułanów wręczyła Zygmuntowi Wasiakowi legitymację i krzyż orderu nadanego jego bratu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 3664
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Mławą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie III Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polegli w wojnie polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Oficerowie 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1920