thumb|Tablica upamiętniająca Joeya Dunlopa Po 1962 roku porzucono Iru-Lükati-Kloostrimetsa na rzecz poprzedniej wersji trasy. W drugiej połowie 1964 roku rozpoczęto przebudowę toru, którą zakończono jesienią 1965 roku. Głównym celem było dostosowanie toru do wymogów FIM. Poszerzono tor do 8–10 m, ścięto drzewa znajdujące się zbyt blisko drogi oraz nieco przebudowano trasę, dodając nowy zakręt. W ten sposób długość toru zmniejszyła się do 6026 m. Przeniesiono też prostą startową, obok której znajdowały się m.in. stanowiska sędziowskie, trybuny i parking. Ponadto trybuny dobudowano w innych miejscach, szczególnie przy zakrętach. Pierwszy wyścig na tym torze odbył się w dniach 9–10 października 1965 roku jako Grand Prix Kaleva. Rok później zorganizowano tu mistrzostwa ZSRR dla samochodów seryjnych. W latach 1971–1974 i 1976 na torze Pirita-Kose-Kloostrimetsa organizowano mistrzostwa ZSRR. Po 1977 roku wyścigi na tallińskiej trasie zostały przerwane z powodu przebudowy mostu u ujścia Pirity i budowy centrum żeglarskiego z okazji XXII Olimpiady. Po zakończeniu igrzysk olimpijskich ponownie organizowano na obiekcie Pirita-Kose-Kloostrimetsa wyścigi motocyklowe. W 1983 roku wydano broszurę „Tallin ’83 – Vormel 1”, przedstawiającą estoński tor jako kandydata do organizacji Grand Prix ZSRR Formuły 1.