mały|Grób Józefa Jundziłła na cmentarzu Bernardyńskim w Wilnie Józef Jundziłł (ur. 6 stycznia 1794, zm. 5 kwietnia 1877) – polski botanik i mykolog.
Życiorys Urodził się na wsi Hormany w okręgu wileńskim (jeszcze w I Rzeczypospolitej, obecnie wieś ta jest na Litwie). W 1802 r. wraz z rodzicami przeniósł się do Ancun w powiecie wileńskim. W 1804 (już w zaborze rosyjskim) rozpoczął naukę w szkole bazylianów w Boninach w powiecie oszmiańskim. Dzięki pomocy ks. S. B. Jundziłła rozpoczął naukę w klasie czwartej w Gimnazjum przy Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim, a następnie na uniwersytecie. W 1815 r. uzyskał stopień magistra filozofii i został pomocnikiem przy Gabinecie Historii Naturalnej i Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Wileńskiego. W 1817 r. władze uczelni zgodziły się na jego trzyletni wyjazd za granicę, sfinansowany przez ks. S.B. Jundziłła. W Niemczech, Holandii, Anglii i Francji zapoznał się z pracą i organizacją ogrodów botanicznych i księgozbiorów, wysłuchał wykładów wybitnych naukowców, zwiedził muzea przyrodnicze, a także zakupił kolekcję minerałów i kolekcję nasion do wileńskiego ogrodu botanicznego. Z wyjazdu tego napisał obszerne sprawozdanie. Na Uniwersytecie Wileńskim wykładał botanikę, a następnie mineralogię. W 1828 r.