Projekt Z powodu braku lub niewielkiej ilości oficjalnych danych na temat pocisku, większość informacji na jego temat ma charakter spekulacyjny. Ujawnione nieliczne zdjęcia sugerują, iż konstrukcyjnie 9M730 przypomina uskrzydlone rakiety lotnicze z napędem konwencjonalnym. Oznaczenie 9M730 nie zostało oficjalnie potwierdzone. Cechy budowy mogą wskazywać, iż profil lotu rakiety dedykowany jest do realizacji misji na małej i bardzo małej wysokości. Kadłub w przedniej części ma przekrój trójkątny z płaską górną powierzchnią (przekrój przypomina odwrócony trójkąt). Dzięki takiej budowie, zmniejszającej echo radiolokacyjne pocisku, radiolokatory umieszczone na platformach powietrznych mają utrudnione wykrycie lecącego na niewielkim pułapie pocisku na tle ziemi. Reszta kadłuba ma przekrój zbliżony do prostokątnego. Z tyłu pocisku znajduje się umieszczony pod kadłubem, skierowany w dół ku ziemi statecznik pionowy oraz trzy stery aerodynamiczne. Buriewiestnik jest pociskiem skrzydlatym, przed wystrzeleniem prostokątne skrzydła znajdują się w pozycji złożonej wzdłuż kadłuba, po wystrzeleniu rozkładają się i blokują pod kątem około 40° do kadłuba. Pod kadłubem umieszczony jest wlot powietrza do silnika marszowego. Start odbywa się dzięki użyciu silnika startowego na ciekły materiał pędny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 9M730 Buriewiestnik · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.