Amparo Poch y Gascón (ur. 15 października 1902 w Saragossie, zm. 15 kwietnia 1968 w Tuluzie) – hiszpańska lekarka, pisarka, poetka oraz aktywistka anarchistyczna i pacyfistyczna. Działała w czasie hiszpańskiej wojny domowej, a także w latach poprzedzających ją.
Współzałożycielka – razem z Lucíą Sánchez Saornil oraz Mercedes Comaposadą – Wolnych Kobiet i dyrektorka pomocy społecznej w Ministerstwie Zdrowia i Pomocy Społecznej mianowana przez Federica Montseny.
Obracała się także w kręgach pacyfistycznych. Poch y Gascón była współliderką, wraz ze swoim kolegą José Brocca, Liga Española de Refractarios a la Guerra. W czasie hiszpańskiej wojny domowej działała w Orden del Olivo (Zakon Gałązki Oliwnej), hiszpańskim ramieniu Międzynarodówki Oporu Wojennego, który pomagał ofiarom wojny.
Działalność medyczna Amparo Poch y Gascón uzyskała dyplom z biologii i medycyny w 1929. Następnie kontynuowała naukę, m.in. zapisując się do Stowarzyszenia Medycznego w Saragossie. Tam promowała kwestie higieny i ustalała priorytety zdrowotne na poziomie krajowym. Skupiała się przede wszystkim na opiece nad matką/dzieckiem od urodzenia, starając się tym samym zmniejszyć śmiertelność przy urodzeniach w mieście.