Franciszek Rudnicki (ur. 21 października 1894 w Zabarze, zm. 2 maja 1952 w Edgware) – pułkownik inżynier pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, kawaler Orderu Virtuti Militari. Żołnierz armii carskiej, armii Hallera, uczestnik I wojny światowej, wojny polsko-bolszewickiej i II wojny światowej. Komendant szkół lotniczych w II Rzeczypospolitej i w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.

Życiorys W 1915 roku ukończył oficerską szkołę artylerii w Petersburgu. Do 1917 roku służył w formacjach artyleryjskich carskiej armii. W 1917 roku przedostał się do Francji, gdzie wstąpił w szeregi Błękitnej Armii. Od sierpnia 1918 do marca 1919 roku pracował w zakładach lotniczych Farmana. W kwietniu 1919 roku został skierowany na kurs pilotażu, który ukończył w październiku. W listopadzie otrzymał przydział do 39. eskadry breguetów i w jej składzie powrócił do niepodległej Polski.