Po zakończeniu leczenia szpitalnego został wysłany do obozu jeńców w Ufie.
Od 1 lipca 1918 organizował tam 1 pułku strzelców polskich im. Tadeusza Kościuszki. 20 lipca jako dowódca plutonu 2. kompanii tego pułku wyruszył na front pod wsią . 15 sierpnia dowodzony przez niego pluton dokonał wypadu na wieś i zdobył 12 koni, 8 karabinów oraz aparat telefoniczny. 25 sierpnia 1918 poległ w walce z bolszewikami pod wsią (Kołtówka, Koltówka, Kaftówka) nad rzeką w guberni ufijskiej.
W 1917 w Ufie ożenił się z Martą z Jankowskich, z którą miał córkę Mirosławę ps. „Barska”, „Jola” (ur. 17 października 1918, zm. 28 sierpnia 1944), uczestniczkę powstania warszawskiego, łączniczkę w pułku Narodowych Sił Zbrojnych im. gen. Jana Henryka Dąbrowskiego
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6435 – pośmiertnie, 17 maja 1922. Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”... Krzyż Walecznych dwukrotnie – pośmiertnie. (po raz pierwszy „za czyny orężne w bojach b.