Maksymilian Paradystal (ur. 2 października 1875 w Pilicy, zm. 10 września 1929 w Bad Nauheim) – polski wojskowy i działacz niepodległościowy wyznania mojżeszowego, żołnierz armii rosyjskiej i Legionów Polskich, oficer kawalerii Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w Pilicy, w ówczesnym powiecie olkuskim guberni kieleckiej, w rodzinie Adolfa i Charlotty (Karoliny) z Steymanów. Ukończył szkołę średnią w Piotrkowie, a następnie odbył jednoroczną służbę wojskową w armii rosyjskiej.Następnie pracował na Węgrzech.

1 sierpnia 1915 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do kadry kawalerii w Jeżowie. W listopadzie tego roku został komendantem plutonu w 6 szwadronie 2 pułku ułanów.

Szczególnie odznaczył się „w walce pod Rudką Sitowicką /3 VIII 1916/ broniąc wraz z oddziałem wysuniętej placówki, nast. organizując skuteczny kontratak”. Za tę postawę otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari" V klasy.

Od listopada 1918 w odrodzonym Wojsku Polskim. Awansowany do stopnia wachmistrza walczył w szeregach 2 pułku szwoleżerów na froncie wojny polsko-bolszewickiej. Później został przeniesiony do pospolitego ruszenia i przydzielony do 7 pułku ułanów w Mińsku Mazowieckim.