Maksymilian Kubacki (ur. 20 lipca 1908 w Budzyniu, zm. 25 lutego 1984 w Ostródzie) – polski nauczyciel, muzyk, dyrygent chórów i orkiestr, społecznik.
Dzieciństwo Urodził się 20 lipca 1908 w Budzyniu, w powiecie chodzieskim w Wielkopolsce. Ojciec Jakub Kubacki, mistrz fryzjerski, był urzędnikiem miejskim. Matka Joanna z Paulów była dentystką. Maksymilian był piątym, najmłodszym dzieckiem. Rodzina początkowo mieszkała w Budzyniu przy ul. Rogozińskiej w domu dziadków – rodziców ojca.
W 1912 ojciec kupił wygodny, duży dom w centrum Budzynia, przy ulicy Lipowej 4, tuż obok katolickiego kościoła pod wezwaniem św. Barbary.
Maksymilian wychowany w atmosferze umiłowania muzyki i literatury od dzieciństwa uczestniczył w organizowanych w domu spotkaniach muzycznych. Bliskość kościoła powodowała, że po mszach, do domu Kubackich schodzili się mieszkańcy miasteczka na wspólne śpiewy i dyskusje. Zebrani goście śpiewali, matka przygrywała na cytrze, a siostra Truda śpiewała sopranem partie solowe nie tylko w domu, ale również w kościele. Śpiewano zarówno po polsku, głównie z popularnego wówczas śpiewnika „Pieśni i pioseneczki” opracowanego i wydanego przez nauczyciela poznańskiego – Teofila Klonowskiego, jak i po niemiecku.